|
بندگی خدا را به نماز خواندن است نه ستایش دنیا بلکه با مظلوم بودن است
بندگی رخ از ابلیس زدودن است حب نفس را به اسیری بردن است
بندگی حس خود ، ندیدن است همه را بزیر و با ملکوت بودن است
بندگی چشم به داده ها بستن است به قیاس ، نمره مردود بودن است
بندگی دانه به مور دادن است غرور همی ، پیمان شکستن است
بندگی صبح و شام کردن است شیفته به خلق و از خود گذشتن است
بندگی منزل به منزل پیمودن است نیکی به روزگار و حق ادا کردن است
بندگی نان به دامان یتیم ریختن است دست مسکین گرفتن و بیراهه نرفتن است
بندگی جامه عشق پوشیدن است به خدا و خلقش عشق ورزیدن است
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آذر ۱۴۰۰ساعت 9:11 توسط سید حسین حسینی - حسام
|
|
درباره وبلاگ 
|
